ما هیچ ما نگاه

ادخلوها بسلام امنین

	تو خود حجاب خودی...
یا لا اله الله الملک الحق المبین سلام.باز هم معذرت خواهی به دلیل خیلی دیر آپ کردن.باور کنید دلم می خواد فاصله ی بین به روز کردن هام کمتر باشه ولی سرم تو سایت یا مهدی(عج) خیلی شلوغه..این فرصت رو هم غنیمت شمردم برای سر زدن به وبلاگم و عذر خواهی از دوستان چون وقت نمی کنم به هیچ وبلاگی سر بزنم... سلام.اينجا طلاييه است.باز هم "نمي دانم چه مي خواهم بگويم".نه اشكي دارم براي ريختن.نه دستي براي نوشتن.نه حرفي براي گفتن... دلم مي خواهد تا ابد همين جا بنشينم و گريه كنم...ولي كو اشك؟دلم مي خواهد به شهدا بگويم دوست داشتم به قولم عمل كنم ولي چه كنم كه نشد... غروب شلمچه...روز اربعين...دل ابري...با اين زبان الكن چه جاي سخن گفتن؟ در شلمچه تا توانستم گريه كردم.با صداي بلند.سعي كردم تمام اين دلتنگي هاي دوساله را با اين گريه ها از بين ببرم.پيش شهدا كه ديگر گريه خجالت ندارد.گريه با صداي بلند...فقط به ياد تشييع جنازه ي 2سال قبل شهدا در شلمچه و همين گريه ام رو بيشتر مي كرد...نمي دونم چرا فقط ياد اين جمله بودم:يا فاطمه من عقده ي دل وا نكردم... درنيابد حال پخته هيچ خام پس سخن كوتاه بايد والسلام...
+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم فروردین 1386ساعت 16:56 توسط ثمره \|

	درباره
می نویسم، از هرچیزی که ارزش نوشته شدن داشته باشد، از دلتنگی ها، از غم ها و شادی ها، داشته ها و نداشته ها، این گونه است که زندگی زیباست، همه چیز در کنار هم...